บทที่ 57 ตอนที่ 57

เข็มหอมหันหน้ามอง ก่อนจะต้องรีบสบตา

“พี่ถาม ทำไมไม่ตอบล่ะ หรือว่าเกิดเป็นใบ้ขึ้นมากะทันหัน”

“ก็... ก็ไม่มีอะไรจะตอบนี่คะ” หล่อนเลี่ยงด้วยความพรั่นพรึง “พี่เนลไปทำงานเถอะค่ะ นี่ก็สายมากแล้ว”

คนฟังหัวเราะเบาๆ “วันนี้วันพักของพี่ และแน่นอนว่าพี่จะอยู่ข้างๆ หอมทั้งวันเลย”

แก้มนวลแดงระเรื่อ ทั้งยินดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ